نوشته شده در ۲۱ شهریور, ۱۳۸۷ در ۰:۰۰ در کارگاه نوقلم | بازديد شده 0 views بار | ۰ نظر
غمی باید به دل تازیستن باشد شبی سخت ازشبهای خیالم را برای دوری اازاین زندگانیها برای انزوا ازاین سپیدی ها برای آخرین یاد زمان عشق غریبانه سفرراه خداکردم وجودم بال وپربرهم گشودومن به راه مقصدی ناآشنا بسوی منزلی بی انتها... (ادامه مطلب)