یک شب ازکوچه های تنهایی
باچراغ ستاره می آیی
چشمهایت ضیافت باران
دستهایت گواه تنهایی
من زشهرشهودخورشیدم
توزدامان پاک دریایی
خواب،چشمان کوچه راپرکرد
چشم های توشعرلالایی
لحظه هابی تومظهرزشتی
ای حضورت ظهورزیبایی
می توان خانه راچراغان کرد
چشم من کی به خانه می آیی؟!
بگذرازقصه های دلتنگی
توکه افسانه های فردایی
…………………………..
تقدیم به همسرم که بیش ازهرزمان دیگری دوستش دارم.

برچسب ها: شعر