ایام چقدرزوداز کام من وتوگذشتند.کام من تلخ بودیاتوتلخش کردی جام من زهرداشت یاتو زهرخودرابه آن ریختی من چه کرده بودم که تقدیرم اینگونه رقم خورد
آخ دنیا……دنیا……دنیا
همش ازتو بود،من کام خود رابرای فروریختن چی تو تلخ کردم.
کاش دوره سقراط وافلاطون بود که برای هرچیزی دلیل ومنطق واستنباط حکم می کرد.چه منطق ودلیلی هرکدوم از دیگری قوی تر بود وهیچ کدوم قبولش نداشتند.اما حالا چی هرعذری بی دلیل می شه ثبات وحکم صادر می شه.
چرا؟
شاید تمام ماهایی که داریم می نویسیم برای دلیل نمی نویسیم برای اثبات بی گناهیم می نویسیم!!